Vafa   Vafa
صفحه اصلی محصولات پیوندها گفتگو و مشاوره تماس با ما محتوا عضویت عضویت محصولات سبد خرید

تداخلات مهم دارویی

 

 

تداخلات مهم دارویی

مرکز خدمات دارویی وفا

1 - تئوفیلین با مهار کننده های آنزیمی مانند سیپروفلوکساسین:

این داروها با مهار کردن سیستم آنزیمی سیتوکروم  P450  موجب کاهش متابولیسم تئوفیلین و افزایش سمی سطح تئوفیلین در سرم میگردند .

تئوفیلین توسط CyP1A2 و CyP3A4  متابولیزه می گردد . سیپروفلوکساسین  و داروهایی نظیر کلاریترومایسین ، اریترومایسین ، فلوکسامین و سایمتیدین مهار کننده قوی CyP1A2  هستند.در این موارد مصرف لووفلوکساسین و اُفلوکساسین که مهار کننده های ضعیف تری هستند به عنوان جایگزین سیپروفلوکساسین توصیه می شود.

سمیت تئوفیلین بسیار شدید است و چندین مورد مرگ با غلظت 25mcg/ml گزارش شده است . علائم مسمومیت آن شامل : سردرد ، گیجی ،  افت فشار خون ، توهم ، تاکیکاردی و تشنج می باشد.

2 – سیلدنافیل و ایزوسورباید منونیترات:

سیلدنافیل موجب افزایش قابل توجه اثرات کاهنده فشار خون ایزوسورباید منونیترات می شود .از سال 1998 تا حال بیش از 123 مورد مرگ در آمریکا ناشی از این تداخل گزارش شده است ؛ بویژه در مورد بیمارانی که یک یا چند مورد ریسک فاکتور نظیر چاقی ،فشار خون  ومصرف سیگار داشته اند.

سیلدنافیل مهار کننده فسفودی استراز 5 (PDE5) می باشد . بنابراین میزان گوانوزین مونوفسفات حلقوی که در نتیجه اثر نیتراتها افزایش میابد ، تجمع پیدا کرده ومنجر به افت شدید فشار خون می شود .

به بیمارانی که از ایزوسورباید مونونیترات ، دی نیترات یا سایر نیترات ها استفاده می کنند توصیه می شود سیلدنافیل مصرف نکنند.

 

3 – فلوکستین و مهار کننده های MAO :

این تداخل موجب بروز سندرم سروتونین می شود ؛ که با علائم : آژیتاسیون ،اختلال رفتاري- شناختي ،اختلال عصبي عضلاني (نوروماسکولار) ،اختلال اتونوم ،گيجي، بي قراري، کاهش سطح هوشياري، تشنج، حرکات ميوکلونوس- کلونوس، هايپر رفلکسي، ترمور، سفتی عضلانی، آتاکسی، آکاتزی، هايپرترمی، افزايش فشار خون ، تاکيکاردی، تعريق شديد، ترشح اشک، ميدريازيس، لرز و اسهال مشاهده می شود  ومی تواند کشنده باشد.

این وضعیت می تواند فقط با مصرف یک یا دو دوز از فلوکستین رخ دهد . این تداخل می تواند با سایر داروهایی که سطح سروتونین را بالا می برند مانند دکسترو متورفان یا همهSSRIs  هم رخ دهد.

توصیه می شود فلوکستین 5 هفته قبل از مصرف MAOIs   قطع شود.

4 – پتاسیم کلراید و اسپیرونولاکتون :

مصرف همزمان این دو دارو موجب ایجاد هیپرکالمی می گردد و به دنبال آن ممکن است نارسایی قلبی و مرگ اتفاق بیفتد .

بیماران با اختلالات کلیوی بیشتر در معرض خطر هستند.

آمیلوراید ، تریامترن و سایر نگهدارنده های پتاسیم هم می توانند چنین اثری داشته باشند.

5 – کلونیدین و پروپرانولول :

مصرف همزمان آنها می تواند موجب افت فشار خون با علت نا معلوم می گردد که ارتباطی به فارماکولوژی هیچیک ندارد.

قطع ناگهانی کلونیدین هنگام مصرف همزمان آن با پروپرانولول می تواند موجب افزایش کشنده فشار خون ناشی از ریباند گردد. کلونیدین آگونیست آلفا2 آدرنرژیک است که اعصاب سمپاتیک را از مغز ساپرس می کند این فعالیت موجب کاهش نوراپی نفرین گره های سیناپسی می شود در نتیجه رسپتورهای آلفا1 حساس می شوند . هنگامی که کلونیدین ناگهان قطع شود نوراپی نفرین سریع بالا می رود و موجب تحریک این رسپتورهای حساس می شود و انقباض عروقی شدید رخ میدهد از سوی دیگر بدن قادر به واکنش جبرانی نیست چون رسپتورهای بتا2 با پروپرانولول بلاک شده اند و این روند طی 24 – 72 ساعت موجب افزایش خطرناک فشار خون می گردد.

6 – متوتروکسات و پروبنسید و NSAIDs (داروهای ضد درد غیر استروییدی):

مصرف همزمان این داروها با دوز ضد سرطان متوتروکسات می تواند غلظت متوترکسات را 2-3 برابر افزایش دهد و علائم این مسمومیت شامل : اسهال ، تهوع ، نارسایی کلیه  میباشد

این تداخل می تواند با پنی سیلین ها نظیر آموکسی سیلین و سالیسیلات ها هم اتفاق بیفتد. این تداخل در دوزهای پایین تر متوتروکسات که در آرتریت روماتوئید  و پسوریازیس استفاده می شود کمتر است ؛ بنابراین NSAIDs  ها می توانند همراه متوترکسات در دوزهای  پایین مصرف شوند.

7 – وارفارین و NSADIs:

مصرف همزمان آنها خطر خونریزی گوارشی را افزایش می دهد و اثرات ضد انعقادی وارفارین را تشدید می کند

در این دسته از داروها ایندومتاسن اثر کمتری روی اثر ضد انعقادی وارفارین دارند

8 -  وارفارين و ماکرولیدها



داروهایی نظیر کلاریترومایسین ، آزیترومایسین ، اریترومایسین با مهار متابولیسم وارفارین موجب افزایش اثر وارفارین وافزایش خطر خونریزی می گردند

 

9 – وارفارین وسولفونامیدها

داروهایی نظیر سولفامتوکسازول ، اریترومایسین / سولفی سوکسازول ، تری متو پریم / سولفامتوکسازول  موجب افزایش اثر وارفارین و افزایش خطر خونریزی می گردد ؛ ولی مکانیسم اثر آن شناخته شده نیست

 

10 -  وارفارین و ماکرولیدها

داروهایی نظیر سیپروفلوکساسین ، لووفلوکساسین ، موکسی فلوکساسین ، نورفلوکساسین  با مهار متابولیسم وارفارین موجب افزایش اثر وارفارین وافزایش خطر خونریزی می گردند

 

 

 

Warfarin Quinolone

 

11 -كنتراسپتيوهاي خوراكی و  محركهای آنزيمی

احتمال افزایش متابوليسم كنتراسپتيوهای خوراكی به وسيله محرك‌های آنزيمی افزايش مي‌يابد و در نتيجه كارآيی آنها كم مي‌شود. ريفامپين خطر اوولاسيون را در خانم‌هایی كه داروهای خوراكی جلوگيری از بارداری مصرف می‌كنند، به وضوح افزايش می‌دهد. اين اثر ممكن است به وسيله ساير محرك‌هاي آنزيمی مانند: باربيتوراتها،‌كاربامازپین ، فني‌توئين و پيريميدون نيز بروز كند.

 

12 –مهار کننده های ACEو مکمل های پتاسیم

مصرف این دسته داروها موجب کاهش تولید آلدستون  و کاهش دفع پتاسیم در نتیجه افزایش سطح سرمی پتاسیم  وتغییرات  EKG می گردد.

 

13 -  دیگوکسین و وراپامیل  ، آمیودارون

هردو موجب سمیت  با دیگوکسین می گردند . آمیودارو ن احتمالا از طریق کاهش دفع کلیوی ووراپامیل از طریق اثر سینرژیک  موجب کاهش ایمپالس و انقباضات عضلات قلب ، برادی کاردی و احتمالا بلوک قلبی می گردد .

 

 




نظرات

242# شاهرخ گ تهران-->

سلام همسر اینجانب داروی کلوزاپین 25 و دونپزیل 5 مصرف می نماید آیا برای رفع گرفتگی عضلات می تواند قرص متوکاربامول مصرف نماید با تشکر فراوان


پاسخ مدیر

سلام

برای مصرف همزمان دونپزیل ومتوکاربامول تداخلی ذکر نشده و مصرف همزمان کلوزاپین و متوکاربامول می تواند باعث تشدید خواب آلودگی وکاهش تمرکز بیمار گردد . ولی توجه کنید که آنچه به عنوان گرفتگی عضلات ذکر میکنید ممکن است از عوارض داروهای فوق باشد که در این صورت مصرف این دارو هیچ کمکی به رفع مشکل ایشان نمی کند.


145# سمیه منصوری-->

داروی نئوگاتیزون با چه دارویی تداخل دارد


پاسخ مدیر

سلام

مصرف همزمان آن با متوترکسات ، تتراسایکلین ، داکسی سایکلین ، ویتامین A وسایر رتینوئیدها موجب افزایش خطر سمیت کبدی می شود

در مصرف همزمان آن با الکل  تشکیل متابولیت اترتینات افزایش می یابد که نسبت به خود دارو طول عمر طولانی تری دارد  واثرات تراتوژن قوی دارد

در ضمن این دارو می تواند سطح چربی و گلوکز خون را افزایش دهد ونیز آنزیمهای کبدی و ESR را بالا ببرد

مصرف داروهای ضد بارداری با دوز پایین پروژسترون در حین مصرف دارو کافی نیست و همانطور که ذکر شده است باید از دو روش پیشگیری استفاده کرد 

نام
ایمیل
* نظر
     


ارسال ایمیل به وب دارو کنترل پنل